RAM ÇEŞİTLERİ

DRAM

DRAM bilgisayar belleğinin en genel çeşididir. Ana bellek olarak kullandığımız DDR bellekler DRAM’in fazlaca gelişmiş halidir.

Açılımı Dinamic Random Access Memory’dir. Yani rastgele erişimli bellektir.

DRAM teknolojisinde transistör ve kondanstörler bir arada kullanılmıştır. Veriler kondansatörlerde tutulurken okuma yazma işlemleri içinse transistörler kullanılır.

Kondansatörler yapıları gereği enerjilerini çok hızlı tüketirler. Bu yüzden üzerlerindeki bilgiyi tutabilmek için saniyede yüzlerce defa yenilenme ihtiyacı duyarlar. Dinemik denmesindeki sebepte budur.

DRAM’lerin sürekli yenilenme ihtiyaçlarının olması yapılarında bir yenileme devresinin olmasına neden olur ki bu da DRAM’lerin boyutunun büyük olmasına sebep olur.

Fakat DRAM’ler yapısal olarak basittir. Her bir bitlik veriyi saklamak için 1 kondansatör ve 1 transistör kullanılır. Bu yüzden diğer RAM çeşitlerine göre daha ekonomiktir. Bu DRAM in bir avantajıdır. Fakat sürekli yenileme ihtiyaçlarının olması DRAM için bir dezavantajdır. Sebebi ise sürekli yenilemenin olması DRAM’lerin SRAM’lerden daha yavaş çalışmasına neden oluyor.

 

 

FPM DRAM

            Fase Page Mode DRAM (Hızlı Sayfa Modu)

            Geçmişte bir çok bilgisayar FPM DRAM kullanıyordu. Günümüzde kullandığımız sistem hızına ayak uyduramayacak kadar çok yavaştı. Eski DRAM’lerin üzerine veriye ulaşımı hızlandırmak için yapılmış bir düzeltmedir.

            Bellek kontrolcüsü bellek içerisinde bir veriye ulaşmak istiyorsa o verinin adresinin tam olarak bilinmesi gerekir. Normal RAM’lerde adres her işlem sonrası yeniden istenir. FPM’de ise veri bir defa istendikten sonra verinin tam adresi bulunur ve sonraki kullanımlarda tekrar adres yerini tespit etmeye gerek kalmadan direk verinin kullanımı sağlanır.

FPM’lerin DRAM den daha hızlı bir şekilde çalıştığından söz etmiştik. Fakat 33 MHz’ten daha hızlı çalışan işlemcilerde veriler çok hızlı istendiği için FPM’ler düzgün çalışamıyordu. Daha sonra FPM’ler yerini EDO DRAM’lere bıraktı.

 

 

EDO DRAM

Extended data out DRAM yani genişletilmiş veri yolu demektir.

FPM DRAM’lerin açığını kapatmak amacıyla FPM’nin performansının %30 arttırılmış halidir.

EDO DRAM”in FPM’ye göre avantajı işlem yapma esnasında ilk önce başlatılan komut ya da istek tamamlanmadan sonraki işlemleri başlatabilmesiydi. SRAM’ler gelişene kadar en çok tercih edilen RAM çeşidiydi.

EDO RAM’ler 66MHz’ten daha hızlı çalışamıyorlardı.

FPM belleklere göre %5 daha hızlıydılar. FPM destekleyen bir sistemde EDO bellek kullanılabilir. Fakat performans artışı olmaz.

EDO RAM’ler 1990’nın sonlarına doğru video kartlarında çok popüler olmuştur. Düşük maliyetli olmasına rağmen yüksek maliyetli olan Video RAM’e yakın performans sergilemiştir.


BEDO DRAM(Burst EDO RAM)

EDO RAM’lerin geliştirilmesiyle ortaya çıkmıştır.EDO RAM’lere göre bir seferde daha hızlı ve daha fazla veri gönderebilme özelliği sunuyordu. 66 MHz’teki veri yolu hızını destekliyor fakat daha hızlı veri yollarını desteklemiyordu.

 

RDRAM(Rambus DRAM)

Rambus şirketi tarafından geliştirilen bir bellek türüdür. İsminin çıkış noktası da şirketin kendi adıdır.

 800 Mhz hızında çalışabilen bir DRAM türüydü. Paralel çalışan kanallar sayesinde yüksek çalıma hızına sahipti. RDRAM’lerin diğer RAM’lerden farkı ve onu üstün kılan özelliği en yakın özelliklere sahip belleklerden bile en az iki katı hızda çalışıyor olmalarıydı.

Çalışma performansı en iyi olmasına rağmen pek yaygınlaşamayan bir modeldi. Sebebi ise fiyatının çok yüksek oluşuydu.

 

SDRAM(Synchronous DRAM)

EDO RAM’lerden sonra geliştirilen ve günümüzde DDR-SDRAM olarak kullanılan DRAM türüdür. İlk kez Pentium II lerde kullanılmaya başlanan SDRAM’ler 100 MHz sistem hızı ile uyumlu olarak çalışabilmekteydi.

 Asenkron arayüzde, işlemci bellekten bilgi alabilmek için beklemek zorunda kalıyordu. Senkron kontrol sayesinde bilgi alış verişi sistem hızıyla uyumlu olarak yapılmaya başlandığından işlemcinin boşuna bekleme problemi ortadan kaldırıldı ve böylelikle bilgiye erişim çok daha hızlı olmaya başladı.

Gelişen anakart veri yolu hızına bağlı olarak SDRAM’ler PC100 ve PC133 standartları ile gelişmeye başladı.

PC100 veya PC133 denmesinin nedeni çalışma hızlarıdır.PC100’ler 100 MHz hızında PC133’ler ise 133 MHz hızında çalışıyordu.PC133 1.6 GB hızının veri transfer hızına sahipti. 800 MB hızında transfer yapabilen DRAM’lere göre bu hız çok üstün bir özellikti. 

Yorum Yaz